2016’nın ilk grup işbirliği tasarımım; Dr. Seuss’un Horton Hears A Who! (1954) hikayesinin ilk çizgi filminden esinlenerek ortaya çıktı. Bu hikayeyi birçoğunuz 2008’de gösterime giren animasyondan biliyor olabilir. Bilmeyenler için özet geçeyim. Hikaye Horton adında bir Fil’in başından geçen olayları anlatmaktadır. Bir gün ormanda gölette yüzerken bir ses işitir ve yakınlarındaki bir karahindiba üzerindeki minicik toz zerreciğinden gelen yardım çığlıkları olduğunun farkına varır. Duyduğu ses Whoville’in başkanına aittir. Horton tüm Who’ları dış etkenlere karşı koruyup, onları güvenli bir yere ulaştırıncaya kadar yardım etmeye söz verir. Hikaye “Bir insan ne kadar küçük olursa olsun, yine de bir insandır” ana fikrini taşımaktadır.
Karakter ve renkleri hikaye içinde düşündüğümde pasta tasarımımı katmanlandırarak hikayeyi aktarmak istediğime karar verdim. Öncelikli olarak kocaman bir Karahindiba yaratmalıydım ama nasıl? Uçuşan, hafiflik hissini verebilecek tek malzeme yenilebilir kağıt olacaktı. 5 adet A4 boyutundaki yenilebilir pirinç kağıttan, neredeyse 500 adet şerit kestim, tek tek şekillendirdim ve aranje ettim. “Nasıl Yaptım?” bölümü için tıklayınız.

Check out the video!

A collaboration of cake artists will come together to create pieces based on the works and life of Dr. Seuss. Reveal date was on Dr.Seuss’s birthday 2nd of March!

Horton Hears A Who! (1954) themed my sugar work for the Dr.Seuss Collaboration is inspired by the first cartoon (produced by Chuck Jones & Ted Geisel-Dr. Seuss himself-).
The dandelion where Whos live on is made of wafer paper. There are probably 500 strips, all are individually curled. Used 5 full sheets of wafer paper and then airbrushed it with electric pink & pearl.
Inspired by the color scheme and characters and sets, wanted to design in 2-3 levels. For the wafer paper video please click here.

“A person’s a person no matter how small.”

Horton: There’s a tiny person on that speck that needs my help!
Kangaroo: Absurd! There aren’t people that small.
Horton: Well, maybe they aren’t small, maybe we’re big.
Kangaroo: Horton…
Horton: No, Really. Think about it. What if there were someone way out there, looking down on our world right now, and to them, we’re the specks…